Terapie grupowe to dość powszechne rozwiązanie w przypadku leczenia z nałogów. Człowiek musi otworzyć się przed innymi, zupełnie obcymi ludźmi i przyznać, że ma problem z alkoholem, z narkotykami czy z innymi tego typu używkami. To bardzo ważny element tych terapii, ponieważ nałogowcy zwykle odcinają się od społeczeństwa. Co za tym idzie, nie chcą rozmawiać na ten temat, ale przez to z kolei czują się samotni i wyobcowani. Podczas tego rodzaju spotkania, mają styczność z ludźmi, którzy przeżywają to samo, co oni. To trudne zderzenie z rzeczywistością, bo na początku raczej nie chcą zaakceptować tego, że oni również należą do tej grupy. Wcale niełatwo nazwać samego siebie alkoholikiem czy narkomanem, a właśnie takie zadanie przed nimi stoi. Okazuje się jednak również, że nie są oni sami ze swoim problemem i że kogoś to również dotyczy. Mogą poczuć się zrozumiani. Wtedy pojawia się jeszcze jedna ogromna przeszkoda, którą trzeba przezwyciężyć. Świadomość, że to są zupełnie obcy ludzie. Dla niektórych nie jest to problem - wręcz przeciwnie. Łatwiej im rozmawiać o rzeczach tak krępujący, jak nałóg z osobą obcą niż z kimś bliskim. Terapia grupowa ma więc na celu przezwyciężyć pewne wewnętrzne tabu i otwarcie się na ludzi. Ponadto pacjent ma okazję spojrzeć na swój problem z większego dystansu. Poznaje różne historie innych ludzi i zupełnie odmienne ich podejście do sprawy. Często są to sytuacje gorsze od tej, którą sam przeżywa. Ma szanse zastanowić się nad zasadnością tego, co się z nim dzieje i być może nawet nad przyczynami swojego uzależnienia. Ogromny udział w tego typu terapiach mają również najbliżsi. To oni powinni wspierać pacjenta i pomagać mu wytrwać w postanowieniach. Jednym z etapów takiego leczenia jest nawet zaproszenie członka rodziny lub przyjaciela na jedno ze spotkań. To dość specyficzne połączenie dwóch światów i skonfrontowanie swojego stanu zdrowia z rzeczywistością. To także pozwolenia dla bliskiej osoby na wkroczenie w tę krępującą i intymną sferę, dotyczącą swoich najgłębszych problemów.