Każdy lekarz rodzinny ma inne sposoby leczenia. Wszyscy z pewnością tego doświadczyli. Każdy zapisuje inne leki, preferuje inne teorie, zdarza się również często, że stawiają zupełnie różne diagnozy, co nie zawsze wychodzi na dobre pacjentowi. Opinii jest tyle, co specjalistów, a tak raczej nie powinno być. Inaczej jest z praktyką lekarską w szpitalach. W tego typu placówkach, pracowników obowiązują ściśle określone procedury i schematy działania. Decyzje o leczeniu nietypowych przypadków są natomiast zwykle analizowane i podejmowane kolegialnie, a często nawet dopiero po konsultacjach z odpowiednimi specjalistami, czasami również z innych szpitali. Terapie pacjentów są bardzo skrupulatnie planowane i obejmują zarówno różnego rodzaju leki, zabiegi, a nawet specjalnie dostosowaną dla pacjenta dietę, o której przestrzeganie troszczą się już później bezpośrednio pielęgniarki. Jest to o tyle trudne, że często w jednej sali leżą pacjenci o skrajnie różnych potrzebach i zaleceniach lekarzy. Pomocne są wtedy karty pacjenta, umieszczone na specjalnej tablicy zawieszonej na każdym łóżku. Zawsze powinny być regularnie kontrolowane. Nad wszystkim jednak czuwają odpowiednie osoby. Codziennie w szpitalach przeprowadzane są tak zwane obchody. Lekarze prowadzący sprawdzają stan swoich pacjentów, weryfikują zaplanowane na dany dzień czynności i zabiegi, a w razie potrzeby modyfikują terapię, w zależności od polepszenia lub pogorszenia się stanu zdrowia. Niektóre terapie są dla szpitali prawdziwym wyzwaniem. Potrzebne są drogie lekarstwa i odpowiedni sprzęt, który nie wszystkie placówki posiadają. Z tego też względu określone miejsca specjalizują się w leczeniu niektórych schorzeń. Dla zapewnienia odpowiedniej opieki pod okiem lekarzy, mających do dyspozycji potrzebny sprzęt, pacjenci są zwykle wysyłani przez swoich lekarzy do innych szpitali. Może to oznaczać nawet wyjazd do innego miasta. W skrajnych przypadkach konieczny jest wyjazd z kraju, co wiąże się zwykle z dużymi kosztami.